İşe başladığım son 5 haftadan beri uyku alışkanlıklarım değişti pek tabii, eskisi gibi günde 16 saat uyuyamıyorum canım istediğinde. Ama hala sevdiğim bir rüyayı devam ettirme imkanım var sanıyorum. Batman Begins‘i izleyince, bir rüya görmüştüm, Batman oluyordum, kötü adam da Ali Poyrazoğlu (hiç sormayın!), fakat bütün gece kovalamama rağmen adamı yakalayamıyordum. Neyse işte..

Dün gece o rüyaya devam ettim, deliler gibi hazırlanıyorum kavgaya, kostümü giyiyorum, gizlice giriyorum adamın malikanesine, gece 4-5 gibi sanırım herkes uyuyor. Meğerse ben bu adamı takip ediyorum çünkü Bruce Wayne‘in (işte Batman oldum ya, Bruce Wayne oldum mu bilmiyorum ama, işte..) yani benim karımı ve çocuğumu kaçırmış (büyük hata!)..

Neyse tesadüfen çocuk odasından giriyorum, çocuk uyuyor, uyanıyor falan, onun sesine hanım geliyor. Oh süper kaçırcam hemen, lakin bu sırada cemshid’liğim tutuyor ve işemem gerektiğini farkediyorum.

Bir yandan da düşünüyorum ama, ulan kostümü nasıl çıkartıcaz, çok ta sıkıştım ama falan, neyse malikane ya adamın evi, kocaman terası var, kocaman terasta kocaman bitkiler var kocaman saksılarıyla. Ben de kendimi bildiğimden kelli, kasık bölgesini fonksiyonel yapmışım kostümde.. Hemencecik açıyorum işiyorum saksının dibine.

Şöyle bişi düşünün, saksının önünde, peleriniyle falan baya baya Batman var, ve işiyip hafif hafif yaylanıyor, aynı zamanda da etrafı kolaçan ediyor. İşte bu anda rüyada olduğumu farkettim, işi eğlenceye vurmaya başladım. Adamın evinde süper vakit geçiriyorum, büyük ekran tv var, bahçede barbekü yapıyorum falan.. Hanım delirmiş tabi, “körolasıca hadi götürsene bizi eve” diyor ben aylaklık yapıyorum rüyada olduğumun bilincinde..

Neyse işte, evde yiyip içiyorum ya, kostümün sınırlarını zorlama sırasının geldiğini farkediyorum, hanıma tuvaletin yerini soruyorum. Süper bir tuvalet böyle her yer mermer falan, duvarlara yekpare cam (MTV Cribs izlenmiş belli ki)..

Klozete pelerini falan sağlama alıp tünüyorum, tam işimi görmeye başladım, koridordan Ali Poyrazoğlu geçiyor pijamalı haliyle, ilk önce dikkat etmiyor ve gidiyor, sonra yavas yavaş geri dönüyor ve gülmeye başlıyor (Suçlamıyorum adamı kim olsa güler), filmlerde yaklaşık 5dk süren iyi adam-kötü adam konuşmasını yapıyoruz, mahsus uzattıkça uzatıyorum ki o sırada işimi bitireyim klozetin üstünde. İşimi bitiriyorum, beklenmedik çeviklikle Ali Poyrazoğlu’nun üstüne atlıyorum fakat tam o sırada uyandım.. Devamını muhtemelen 1 ay sonra falan görürüm, yine bu kadar eğlenirsem anlatırım söz..