pek sevdiğim sevgilim; iki buçuk haftadır yoğun bakımda. uzun mesafe ilişkinin zorluğunu 1 senedir yaşarken, son 2.5 hafta da mümkün olan her an ona gitsem de, her dönüş canımı yakmaya başladı-ki henüz 2 kez, onu bırakıp dönmek durumunda kaldım-.

Tek başına 6 saatlik gece yolculukları sırasında, yaşanılan şok, üzüntü ile karışan duyulan özlem, sevgi, umut.. sonuçta zihne düşen yüzlerce, binlerce düşünce. zor dayanmak şu sıralar, hayatın garip oyununa.

- o yüzden kuzum, iyisi mi sen kalk, geç karşıma…