bugün babalar günüydü ya, pederi alıp yollara düştük erkenden, tam öss trafiğine daldık erkenden, hediye alıcam ona, buna ek olarak kendime de bişiler bakınıcam ama alışverişe başladığımda sıkıntılı dönemlerimde kendimi durduramıyorum kolay kolay, onun görevi “dur” demek bana..

neyse, gençler ellerinde su şişeleri, kalemler, silgiler, aileleriyle öpüşüp, gözlerinde kurbanlık koyun bakışıyla sınava girmek üzere hareketleniyorlar falan, tam önümüzde ortayaşlı bir hanım şöyle dedi çocuğa..
- “sakın stres yapma evladım, senin hayatını belirliyecek bu”

ah be teyze, ne ettin sen diyemedim. o garibimin bir bakışı vardı annesine,..

gene de üniversitede 7. sınıfa terfi etmiş birisi olarak buradan sesleniyorum gençlere, üniversiteye girmek değil, çıkmak mesele, valla…

ps: peder meder durduramadı bu arada, babalar gününde yatırdık paraları pantolonlara baba-oğul..